سرخط خبرها

آموزش پای پروانه

شنای پروانه :

شنای پروانه یکی از زیباترین و مشکل‌ترین انواع شنا است که در اکثر مسابقات معتبر جزو پر بیننده‌ترین انواع شناست. در حالی که دیگر انواع شنا توسط مبتدیان به راحتی انجام می‌شود، پروانه نیاز به تکنیک مناسب دارد تا صورت گیرد. بسیاری از نوآموزان پروانه را سخت‌ترین نوع شنا می‌دانند

شنای پروانه ، دومین شنا از نظر سرعت در بین چهار نوع شنای اصلی است . این شنا به شنای دلفین معروف است . در این شنا نیز بدن شناگر ، به حالت افقی بر روی آب قرار می گیرد . هر دو دست در یک لحظه با هم از آب خارج ، و از طرفین به جلوی بدن پرتاب می گردد و وارد آب شده ، آب را گرفته در یک مسیر( s ) اسی شکل آن را به بیرون ، پایین و عقب می راند . این رانش ، تا نزدیکی ران انجام می شود و از آن لحظه به بعد مجدداً دستها از آب خارج می گردد و حرکت دستها تکرار می شود .

حرکت پاها به صورت جفتی و دقیقاً مانند حرکت پای شنای سینه و از سه مفصل ران ، زانو و مچ زده می شود .

( البته مچ پا همواره در حالت کشیده یا پلانتار فلکشن باقی می ماند . ) در قدیم حرکت پای این شنا مانند پای قورباغه زده می شد ، ولی در سال ۱۹۵۲ فدراسیون جهانی شنا فینا پای شنای پروانه را تغییر داد و به شکل پای امروزی که مشابه حرکت دم ماهی دلفین است قرار دارد .

 

حرکت پاها در پروانه :

حرکت پای پروانه از مفاصل ران و زانو صورت می گیرد و پنجه پاها نیز از مفصل مچ پا به حالت کشیده می باشد . حرکت پا دارای دو مرحله ی ضربه به پایین و ضربه به بالاست . ضربات پا با تو جه به حرکت دست پروانه در زیر آب شامل پنج مرحله ی کشش به بیرون ، گرفتن ، کشش به پایین ، کشش به داخل و کشش به بالاست ، اولین ضربه پا به پایین در هنگام کشش بیرونی دستها و دومین ضربه آن به پایین در هنگام کشش دست به بالا انجام می گیرد .در بالا آوردن پاها ، نیازی به انقباض عضلانی شدید نیست و چون بدن به جلو در حال حرکت است پاها به بالا هدایت می شوند . فقط لازم است شناگر به این نکته توجه نماید که پاها در امتداد خط طولی بدن قرار بگیرند و آماده ی زدن ضربه به پایین شوند . ضربه ی پاها به پایین از زمانی شروع می شود که بدن در امتداد یک خط قرار می گیرد و این کار با خم شدن استخوان ران از مفصل لگن و خم شدن زانو از طریق استخوان ساق پا در مفصل زانو صورت می گیرد و چون بدن در حال پیشروی است این تا شدن های مفاصل ران و زانو به راحتی انجام می شود .

به محض تا شدن ران به میزان حداکثر ، مفاصل زانوها حدود ۷۰ تا ۸۰ درجه شروع به باز شدن می نمایند و با اعمال نیرو به وسیله ساقها به آب ، موجب حرکت بدن به جلو می شوند  و ضربه به پایین زمانی کامل می گردد که زانو ها به حالت کاملاً کشیده در می آیند . بالا و پایین رفتن لگن باید نتیجه ی حرکت پا ها باشد . بنابراین مهمترین مسأله ، زدن پاهای صحیح و به موقع در حرکت است . در زدن پای پروانه به دو نکته باید توجه داشت ، در هنگام ضربه پا به پایین ، پنجه ی پا باید دارای کشیدگی کامل باشد و در واقع آب را به عقب و پایین فشار دهد در غیر این صورت لگن بیش از حد به بالا برده می شود . نکته دوم اینکه در هنگام بردن پاها به طرف بالا و سطح آب نباید مچ پا کاملًا کشیده باشد ، زیرا مو جب می گردد تا لگن بیش از حد فرو بیفتد . بهتر است مچ پا در حالتی راحت و آزاد و زاویه ۹۰ درجه قرار داشته باشد .

مهارت پای پروانه به دلیل این که حرکت هر دو پا با هم انجام می گیرد ، اندکی مشکل تر از کرال سینه و پشت اجرا می شود . این مهارت عیناً شبیه پای کرال سینه است که به صورت جفت انجام می گیرد .

 

عملکر پا پروانه: (Leg Action)

پا زدن دراین شنا درعمل شبیه پا زدن درکرال سینه است ،  با این تفاوت که دراین جا هر دو پا همزمان با هم حرکت می کنند، بنابر این تعداد ضربه های پا درطی یکدور شنای پروانه به طور عمومی از کرال سینه کمتر می باشد. درحالی که بدن کشیده درسطح آب قرار دارد، با سن قدری خارج از آب قرار می گیرد. دراین حالت پاها بسته و در حدود ۳۰ سانتی متر در زیر آب است. هنگام به حرکت درآوردن ساق پا، باسن قدری به داخل آب کشیده می شود، درهمین حال به دلیل خم شدن مفصل لگن خاصره ،  ران نیز کمی به داخل آب کشیده می شود. دراین موقعیت کف پا به طرف سطح آب به حرکت در می آید که نهایتا” در قسمت پشت زانو، درمفصل زانو، زاویه  ۹۰ درجه ایجاد می شود، درچنین حالتی جلوی ساق پا و روی پا به طرف پایین و عقب ، فشار بر آب وارد می کنیم که درنتیجه منجر به پیشروی و شناورشدن شناگر در سطح آب می شود. شکل زیر اختلاف بسیارجزیی پای شنای دلفین ( پروانه ) نسبت به کرال سینه را جهت های حرکت تنه ، میزان خم شدن مفصل ها ی ران ، زانو و مچ ها د رضربه به سمت پایین را نشان می دهد.

کرستن (kersten) اثر دو نوع ضربه دلفین را مورد بررسی قرار داد – ضربه الف: ( حداکثر عملکرد زانو– حداقل مفصل ران ) و ضربه ب: ( حداکثر عملکرد ران – حداقل عملکرد مفصل زانو ) را در مسافت ۱۰ یارد با یکدیگر مقایسه کرد. وی به این نتیجه رسید که اجرای کامل حرکت با ضربه (الف) بود.

حداکثر حرکت مفصل زانو حداقل مفصل ران = نتیجه بهتر

توجه: شناگران نباید پاها را صاف نگاه داشته و با باسن و کمر ضربه بزنند.

 

  • ۱- پاها در پایین‌ترین مرحله ضربه خود حدود ۶۰ سانتی متری عمق آب قرار می‌گیرند ، ولی باسن در سطح آب باقی می‌ماند.
  • ۲- پاها به طرف بالا آمده بدون اینکه شکستگی در ناحیه زانو دیده شود . این حرکت بسیار مفیدی است که درشناگران با پاهای قوی مشاهده می‌شود البته در این حرکت هیچ نشانه‌ای از پیشروی وجود نخواهد داشت .
  • ۳- حرکت پاها در حال کشیده بودن به طرف بالا ادامه دارد و این عمل باعث پایین رفتن باسن می‌شود .
  • ۴- قسمت بالائی پاها (ران‌ها) شروع به ضربه زدن به طرف پایین می‌نماید و قسمت پایینی رفتنش را به طرف بالا ادامه می‌دهد چنین حرکتی ترکیبی به علت وجود شکستگی در مفصل زانو بوجود می‌آید .
  • ۵- سرعت پایین رفتن قسمت بالائی پاها (ران‌ها) بیشتر شده و با افزایش شکستگی مفصل زانوها ، پنجه ، مچ و کف پا تا حدود سطح آب بالا می‌آید . باسن در این حالت در پایین‌ترین سطح خود نسبت به سطح آب قرار دارد .
  • ۶- زانو در این حالت حدود ۹۰ درجه می‌باشد و در اینجاست که پنجه کشیده شده و آماده ضربه و حرکت به طرف پایین است.
  • ۷- در این زمان با زدن ضربه نیروی پیش برنده پاها تولید می‌شود. سرعت حرکت ضربه به پایین در حدود دو برابر سرعت بالا آوردن پا است . این در حالی است که مفصل مچ پا کشیده شده و سرپنجه‌ها به طرف داخل متمایز گشته‌است و در این حالت است که اهمیت مچ پاهای کشیده شده و مفصل قابل ارتجاع و انعطاف مچ پا معلوم می‌شود.

 

 تمرین‌های آموزشی

  1. کارآموز شناگر با در دست داشتن تخته شنا اقدام به زدن پای دلفین می‌کند. در ابتدا مشکل می‌باشد اما با تکرار و تمرین کار آموز پیشرفت خود را مشاهده می‌کند.

 

در آبی که عمق آن تا حدود کمر است در حالی که زانوها خم و بدن به طرف جلو متمایل است قرار می گیریم. در همین حال به طرف جلو و بالا در آب جهش می کنیم به طوری که ابتدا دست ها و سپس ساعد و به همین ترتیب سایر قسمت های بدن در آب داخل می شود.

– تکرار تمرین شماره دو با این تفاوت که این بار در داخل آب از روی یک مانع پرش می نماییم. توجه داشته باشید که مانع با ارتفاع زیاد از سطح آب قرار نداشته باشد. پس از جهش از روی مانع و فرود آمدن در داخل آب با گرفتن سر به عقب قوسی در بدن ایجاد می کنیم تا بدن را به سطح آب هدایت کنیم. مانع می تواند دست کشیده نفر دوم و یا چوبی باشد که با ارتفاع حدود ۱۰ سانتی متر بالاتر از سطح آب قرار دارد.

  1. پرش از روی مانع و عبور از بین پای فردی که به فاصله یک متر از مانع قرار دارد.
  1. کارآموز شناگر با فرمان مربی با سرخوردن و با زدن ضربه کوچک (اول) و ضربه دوم پای دلفین قوسی در بدن ایجاد می‌کند وبعد روی خود می‌ایستد.
  1. بعد از کمی پیشرفت کارآموز شناگر سعی می‌کند عرض استخر را با ضربه پای دلفین ( پروانه) طی کند. در ابتدا پیشروی ندارد ولی با اراده و همت و تلاش راحت عرض استخر را طی می‌کند.

 

 اشتباه‌های رایج و روش صحیح آن

اشتباه : چنانچه پا و ساق پا بیش از اندازه از آب خارج شوند.

صحیح: باسن و زانو باید در داخل آب باشند تا بدین وسیله خمیدگی کمی در ناحیه مفصل تهیگاهی ایجاد شود.

اشتباه: باسن با زانوهای کاملاً کشیده به طرف پایین و بالا حرکت کند و نشیمنگاه بیش از حد از آب خارج شود.

صحیح: زمانی که باسن در زیر آب است زانو باید در عمق بیشتری از آب قرار داشته باشد در هنگام وارد کردن ضربه توسط ساق و روی پا بر آب باسن قدری متمایل به طرف سطح آب خواهد بود.

 

 

پای دلفین :

در پای دلفین شناگر در آب سر خورده دستها کشیده سپس از نوک انگشتان دست موج راشروع کرده بعد نوبت سر شناگر می باشد یعنی چونه در گودی گلو بازی می کند سپس نوبت باسن می باشد هنگامی که باسن در آب حرکت موجی انجام می دهد پا ناخودآگاه زده می شود بنابراین شناگر در حال حاضر نباید زانوی خود را خم کند و پا را باید بسپارد به بقیه اعضایی که در ابتدا توضیح داده شد اگر شناگر خود را معلق در آب خوابانده و این حرکات را با آرامش انجام دهد پای دلفین بدون اشکال خواهد داشت باید بدانید که حرکات نباید رباتی انجام شود و مقاومت بدن نسبت به آب کم شود در شنای پروانه شناگر می بایست حرکات را نرم و کشیده انجام دهد که در بیرون آمدن از آب برای هواگیری دچار مشکل نشود ….

پای دلفین باید پشت سر هم و پاها چسبیده به هم زده شود تمرین اولیه آن مانند تمرین پای کرال سینه می باشد ابتدا شناگر سر خورده سپس شروع به زدن پای دلفین میکند …. حرکات یک دلفین را در نظر بگیرید از عمق آب به بیرون پریده سپس قوس داده و باز به زیر آب می رود شنای پروانه ککپی برداری از حرکات دلفین می باشد با این توصیفات برای زدن دست پروانه شناگر نیاز به داشتن پای درست دلفین می باشد 

QR Code For: آموزش پای پروانه

درباره ی jizjiz

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.